Bebek beklediğim sıralarda birkaç sitede bu tarz partileri gördüğümde, birileri benim için böyle bir şey düzenlese ne kadar mutlu olacağımı düşünmüştüm. Bebeğimi kucağıma aldıktan sonra, böyle bir parti beni mutlu edecektiyse başkalarını da mutlu edecektir diye düşünüp hamile bir arkadaşımın yedinci ayını beklemeye başladım. Hasibe 32. haftasını doldurup doğum öncesi izne ayrılınca, arkadaşlarıma bu fikrimi açtım, hepsinin çok hoşuna gitti.
 Tek başıma 6 aylık bir bebekle böyle bir organizasyonu yapamazdım doğrusu. Hazırlanma aşamasında en büyük yardımı Nilgün, Huriye, Hatice ve Neslihan’dan gördüm.

Perşembe günü ben, Nilgün ve Huriye bir araya gelip neler yapacağımızı planladık. Cuma sabahı da çarşıya çıkıp gereken malzemeleri aldık. O gün İstanbul Eminönü’nde olmayı çok isterdim. Çünkü Osmaniye şartlarında ne yapacaksanız kendiniz oluşturmak zorunda kalıyorsunuz. Süslü kutular, bebek şekeri, bebek pastası, peçete bilezikleri bulmak birer küçük hayalden ibaret.
 İlk olarak badem şekerlerini koymak için bebek arabası şeklinde bir kutu yaptık. Kutuyu oluşturma kısmı bayağı vakit aldı ama ilk örnek bittikten sonra üçümüz de çok beğendik.  Huriye’ye diğer örnekler için biraz daha yardım edip ayrıldık. Huriye’ciğim küçük oğlu uyuduktan sonra gece 3 ‘e kadar bu harika bebek arabalarını bitirmiş.

 O gün peçete bilezikleri için de epey kafa yorduktan sonra kartondan bilezik yapıp üstüne kurdale geçirmede karar verdik. Nilgün’cüğüm de eve gidip bu bilezikler için bir hayli zaman harcamış ama ortaya masayla uyumlu bu şık bilezikleri çıkarmış.

 Ben de eve geçip şeker hamurlu ilk pasta denememi yapmaya başladım. Pastaneye gidip glikoz almayı planladım ama sonra pembe renk için boyam olmayınca vazgeçip marshmallow şekeriyle şeker hamuru hazırlamada karar kıldım. Tabi ki ilk deneme olduğu için birinci yapışınızda olmuyor.  İkinci denemede kıvamı tutturup uyuyan bir bebek yapmaya çalıştım. Ortaya profesyonel bir görüntü çıkmasa da kargaya yavrusu şahin görünür misali benim için çok değerli oldu, gidip gelip pastayı izledim, uyuyan bebişi sevdim.

 Geçen yaz Kayseri’ye taşınan Hatice’yi de davet edince canım arkadaşım hiç zorsunmadan o kadar yolu aşıp geldi. Gelirken de minicik kayseri mantılarından getirmişti ve partinin en doyurucu yiyeceği bu mantılar oldu.
Cumartesi sabahı Hasibe’nin evine girebilmek için Hatice’yi devreye soktuk. Hatice sabah 11:30 gibi Hasibe’yi evden alıp iki saat kadar dışarıda oyaladı, biz de eve girip hazırlıklarımızı yaptık. Aşağıdaki resimde onlar eve gelmeden hemen önce heyecanlı bekleyişi görüyorsunuz. Hasibe’nin şaşkınlık ve mutlulukla ışıldayan yüzünü görmek tüm çabaya değdi.

Masadan çekebildiğim bazı görüntüler de bunlar:

Elife'nin patates salatası, Nilgün'ün karnıyarık böreği,

Şerife'nin kemalpaşa tatlısı , Neslihan'ın sarmaları

Pastanın uyuyan bebeği, benim yaptığım zencefilli bebek kurabiyeleri,

Huriye'nin yaptığı cupcake ler, Huriye ve Nilgün'ün astıkları balonlardan bir kısım.

Bunlar da getirilen hediyeler:

Nilgün o gün için şans kurabiyeleri yapacaktı. İlk kez yapacağı için birinci yapışında kurabiyeler kırılmışlar, ikinci yapışında da pişen kurabiyelerin içindeki yazı silinmiş. Zeki arkadaşım da en son küçük kurabiyeler yapmış, güzel sözlerin yazılı olduğu kağıtlar için de bir torba hazırlamış. Bir kurabiye alana bir kağıt çektirdi, yazılanları okumak çok keyifliydi doğrusu.

Hemen hemen her gelen  arkadaş bir çeşit pasta yapıp getirince masamızın son hali böyle oldu.

 Kapını üzerine de son anda böyle bir şey  hazırladık:

Bu eğlence için fazla yorum yapmayacağım, bizim adetimiz değil diyenler olabilir ama bir insana özellikle de hamile bir bayana moral veriyorsanız, bence yapmaya değer.

 Bu konuda da bana maddi ve manevi destek veren arkadaşlarım olduğu için kendimi çok şanslı hissediyorum. Canım arkadaşlarıma çok çok teşekkürler.