Herkese tekrar merhaba. Uzun bir aradan sonra kendimi klavyeye dokunurken bulmak çok güzel. Sizlerle bir şeyler paylaşmayı ve güzel yorumlarınızı çok özlemişim. Hala takipçim kalmış mı diye arada bakıyorum ama sayı gördüğüm kadarıyla bıraktığım zamankinden daha da fazla. Bu ve Adana’daki eski bir dosttan aldığım mail  beni yeniden yazmaya motive etmeye yetti.
Gelelim bizden haberlere. Öncelikle sağlık durumum hafif ağrılarım olsa da iyi çok şükür. Beden her şeye alışıyor zamanla.
Nereye taşındığımıza gelince de, Eşimin kariyer yapma sevdası bizi taa Diyarbakır’a getirdi.
Buraya  geleli 6 ay olmuş ama henüz tam anlamıyla alışamadım. Hayatta en sevmediği şey şiddet ve savaş olan birinin kendini olayların tam ortasında bulması kolay bir durum değil.

Bu mesele  beni çok üzdüğü için fazla yorum yapmadan konuyu evimize getirmek istiyorum. Eşim beni buraya getirmeye ikna etmek için bütün parasını son kuruşuna kadar vererek, çok sevdiğimi bildiğinden müstakil bir ev satın aldı. Evimi 6 ayın sonunda sevmeye başladım. Nedenine gelince, son kuruşuna kadar kelimesini özellikle kullandım, evin bir çok eksiğine paramız kalmadı. Pergolemiz olmayınca yazın sıcaktan kavrulduk, kışınsa eve henüz doğalgaz bağlanmadığından donuyoruz. Ama şu kadarını söyleyeyim donsak da kavrulsak ta ben müstakili çok sevdim. Şehrin karmaşasından uzak sakin ve farklı bir dünya bizimkisi.Paramızın kalmayışının da şu güzelliği var, evimizi yavaş yavaş düzenleyeceğiz. Böylece sizlerle paylaşacak pek çok kare olacağını umuyorum.
Bilgisayarımız formatlanınca benim proğramlarım silinmiş o yüzden şimdilik resim ekleyemiyorum. Ama en kısa zamanda yeni yazılarla karşınızda olmak istiyorum.
Şimdilik hoşçakalın, hepinize  huzur, sağlık, mutluluk dolu bir yıl diliyorum.

Not:Birkaç gündür sitede bir sorun vardı, açılmıyordu. Sorun çözümlendi fakat malesef  geçen hafta gelen değerli yorumlarınız silinmiş. Özür diliyor, güzel yorumlarınızı bekliyorum.

Herkese kocaman bir merhaba. Yaklaşık 2 aydır hiç yazı ekleyemedim. 2 ay önce başlayan ağrılar bir ay nefes aldırmayınca safra kesesi ameliyatı oldum. Kapalı bir ameliyat, bir haftada iyileşirim diye umut ederken olayın hiç de tahmin ettiğim gibi olmadığını gördüm. Bir ayı geçkin bir süredir resmen otla çöple bile diyemeyeceğim neyle beslendiğimi ben bile bilmiyorum. Bedenimin bu olaya alışması bir yılı bulur diyorlar, umarım en kısa sürede tekrar eski günlerime dönebilirim.

Bu arada yemekle uğraşamıyorsam dekorasyonla ilgili yazı yazayım istiyorum ama oda mümkün olmuyor. Şu an evimizi yavaş yavaş topluyoruz, 6 gün sonra Osmaniye'den ayrılmış olacağız. Yeni bir şehir, yeni bir hayat bizleri bekliyor.

Vedalar her zaman beni çok üzmüştür, şu anda da kelimenin tam anlamıyla üzgünüm...

İç açıcı bir yazı olmadı, farkındayım ama sizlere bir haber bırakmak için buradayım.

Gideceğimiz şehre, yeni evime,yeni işyerime alışana dek sizden ayrı kalacağım. Herkese selamlar sevgiler, sizlerle tekrar burada güzel şeylerle buluşabilmek dileklerimle...