Ağustos ayı bitiyor ama başlığımız hala temmuz menüsü olarak kalmış…Artık eve döndük. Hafta sonlarını saymazsak yaz tatili maceramızda burada sona eriyor. Tekrar yazabilmek, tekrar sizlerin yazılarınızı okuyabilmek çok güzel bir duygu..

Aslında bu uzun araların sebebini yazmayı pek planlamıyordum ama iki blogcu arkadaşımın da benimle aynı durumu paylaştıklarını görmek, beni sevindirdi ve cesaretlendirdi. Evet, biz de kısmetse kasım ayında kızımızı kucağımıza almayı umut ediyoruz. Beklenmeyen bir sürpriz olması, o dönemde yaşadığım üzücü şeylerle birleşince ilk zamanlar bu bebeğe çok tepki versem de şu an iyi ki varmış demekten, sağlıklı bir şekilde kucağıma almayı beklemekten kendimi alamıyorum.

Geçen hafta moralim gayet yerindeyken yaptırdığım bir test beni bayağı üzdü. Bende 24. haftadan sonra yapılan şeker testinde gebelik şekeri tespit edildi. Geçen haftadan beri diyetteyim ve bu iş bebek doğana kadar maalesef böyle gidecek. İlk şoku atlatmam bir haftamı alsa da bu hafta moral olarak kendimi toparladım. Nette yaptığım incelemeler ve arkadaşlarımla yaptığım konuşmalar aslında yalnız olmadığımı fark ettirince diyeti benimsemek ve kabullenmek daha kolay oldu.

 Bu hafta beni en çok üzen şeyse bu rahatsızlıktan dolayı oruç tutamamak...  Doktorum kışın kısa dönem askerlik gibi tutarsın üzülme, diyor.  Yine de eşimi yalnız bırakmama adına sahura beraber kalktık ve ramazan boyunca da  buna devam etmek istiyorum.
Evet, bayağı uzun bir yazı olmuş ama burada bitiyor. Hepimizin ramazanı mübarek olsun . Ben diyetteysem de evdekiler aç kalamayacağı için yeni tarif ve menülerle buluşmak üzere